Persoonlijk topic! Hoe belangrijk de houding van de arts is.

NOTE! :  

Deze blogpost gaat over vrouwelijke intieme zaken. En natuurlijk mag een man dit lezen. Maar als u van u zelf weet dat dit niet u favoriete topic is kunt u deze blogpost vandaag misschien beter overslaan. ;-) . Dan zie ik u graag bij de volgende terug. 

Het zat me al weken niet lekker. Bijna letterlijk. De Mirena spiraal die ik in Oktober van 2020 iet plaatsen leek zijn werk ziet goed genoeg meer te doen. Dus na weken van hormoon horror, bloedingen, krampen, humeur schommelingen en pijn. Trok ik toch maar weer bij onze vaste huisarts aan de bel. 

3 weken geleden voerde ik met deze huisarts (vrouwelijk) en mijn begeleidster een gesprek en de uitkomst was dat de oude spiraal er toch eerder dan gepland uit moest en er een nieuwe geplaatst moest worden. Ik kreeg een nieuw recept en we maakten een nieuwe afspraak een week later voor het verwijderen en plaatsen. Door seksueel misbruik in mijn jeugd zijn dit soort behandelingen extra beladen en spannend voor mij. Mijn huisarts weet dat en zorgde dat het zo gepland werd dat ik de laatste patient van de ochtend zou zijn zodat er indien nodig meer tijd en rust kon worden genomen.

Fijn want dat had me in 2020 ook goed geholpen , icm duidelijke stap voor stap communicatie van de huisarts tijdens het plaatsen. Die keer deed het plaatsen wel wat zeer maar een stuk minder dan ik vooraf had gevreesd. Dus op de dag van afspraak voelde ik geen super spanning.

Ik haalde netjes bij de naastgelegen apotheek de spiraal op (er is een afspraak met deze apotheek, dat als tijdens consult blijkt dat plaatsen die dag niet gaat lukken de patient de spiraal de zelfde dag terug kan inleveren en dan word hij bewaard voor de volgende plaatsing poging.) Het kan namelijk gebeuren dat door het verwijderen van de oude, je baarmoeder in stress schiet en dan kan door de verkramping de nieuwe niet erin. Zonder deze afspraak tussen arts en apotheek kan je door de verzekering een rekening krijgen voor de spiraal en dat is 150 euro. 

Omdat het in 2020 zo goed ging nam ik ook niemand mee. wel zat mijn echtgenoot braaf in de auto op me te wachten. 

Wel... Ik ga liggen...de huisarts verwarmd het speculum netjes voor en begind aan haar taak. Meteen vald al op dat mijn bekken nogal gekanteld staat en dus moet ik om te helpen twee vuisten maken en die onder mijn billen/bekken stoppen om de hoek goed te krijgen. Hmmm lekker ontspannen... NOT. Dan blijkt mijn baarmoeder deze ronde zo hoog te zitten dat het even wat moeite en pijn kost om de Cervix te vinden. Uiteindelijk lukt dat toch...maar moet ze met de stabilisatie tang (die word gebruikt om de baarmoedermond tijdens het plaatsen op zijn plek te houden.) wel wat manouvreren om mijn gekantelde baarmoederhals recht te trekken en houden. voor het plaatsen/verwijderen van een spiraal moeten de mond, hals en baarmoeder recht op een lijn liggen. Dit  bezorgd me nogal veel pijn en ik voel me al snel licht in mijn hoofd en misselijk worden. Gelukkig lukt het me om niet te gaan dissocieeren en goed met de arts te communiceren. 

Ze kan op dat presize moment nog niet stoppen want er is al aan de touwtjes getrokken en dus moet hij er echt uit nu. Maar zodra hij er uit is stopt de huisarts meteen netjes. legd de bank plat en verwijderd het speculum meteen. "sorry meisje, maar het plaatsen van de nieuwe gaat zo niet lukken, denk ik." Ik ben het roerend met haar eens en slaak een beetje een zucht van opluchting.

Als ik met een glaasje water lig te bekomen. geeft de huisarts aan dat we twee opties hebben nu. "ik kan je nu meteen naar de gynaecoloog verwijzen of we plannen zelf een nieuwe afspraak en proberen het dan nog een keer." waarop ik vraag "doet de gyn het dan met verdoving?" Waarop haar andwoord een stellig Nee is. En dus besluit ik de gok te wagen (ik voel me vertrouwd met deze huisarts en dat voeld veiliger) en we maken een nieuwe afspraak voor 1,5 week later. 

Tijdens die 1,5 week start mijn lichaam meteen weer op en als de dag van de nieuwe poging aanbreekt voel ik me al rustiger. Wel besluit ik deze keer toch mijn begeleiding maar even mee te nemen voor het geval dat. En rade mijn PMT therapeute me aan om een handdoek of kussen mee te nemen deze keer om ipv mijn vuisten te kunnen gebruiken om mijn bekken te laten doen wat het moet doen. Ik kan je zeggen dat was een meesterlijk idee! Want daardoor had ik nu mijn handen vrij om mijn lichaam te helpen evt pijn beter op te vangen. 

Deze keer hadden we geluk. Mijn baarmoeder had kennelijk besloten toch maar naar beneden te zakken waardoor het plaatsen nu relaties pijnarm en snel lukte. Geen duizelingen en geen misselijkheid. 

Yeay hij zit er in! en mag en kan als het goed is blijven zitten tot ik 53 ben. Daarna plaatsen ze hier in Nederland zoiso geen spiralen meer bij vrouwen. dus dit is ook meteen de laatste gelukkig. 

Zoals de titel van deze blogpost al zegt, Wat ik opmerk is dat vooral de houding van de plaatsende (of verwijderende) arts heel helpend kan zijn. 

Zo vond ik het heel fijn dat ze niet kleinerend reageerde toen ik zo'n pijn had. (het schijnd dat nogal wat artsen de mogelijke pijn onderschatten en hun patienten nogal vermanend toespreken als ze huilen of "schreeuwen" tijdens de procedure". Terwijl dit voor iedere vrouw anders is. DAT IS NORMAAL! laat je door niemand iets anders wijsmaken. Ook haar resolute houding toen het verwijderen zo lastig bleek hielp. ze nam in dit geval de leiding door vriendelijk de mogelijke oplossingen aan te dragen en zelf te beslissen dat plaatsen nu geen zin had. je zal maar een arts treffen die eigenwijs door wil gaan omdat het dan "maar gedaan" is. Dan lijd je als patient veel meer pijn dan nodig zou hoeven zijn. zo je aan mijn verhaal ziet. 

En als je dit leest... een spiraal overweegd... maar net als ik in 2020 er gruwelijk tegen opziet. om wat voor reden dan ook. Bespreek je zorgen en angsten vooraf goed met de arts. Laat je niet dwingen tot overhaaste beslissingen maar neem je tijd er thuis rustig over na te denken. heb je een mannelijke arts en zou je het liever door een vrouw laten doen. In dit land mag je dat gewoon aangeven en dan moet men een oplossing aanbieden. Het is niet stom om dat te willen. zelfs niet als je een goede band met je mannelijke arts hebt. sommige zaken voelen gewoon veiliger bij een vrouw en dat zal een goede arts ook begrijpen. 

Heb je net als ik een intiem of seksueel trauma geef dat aan de arts aan! alleen dan kan een arts er rekening mee houden en b.v meer tijd nemen voor de behandeling of je ondersteunen door tijdens de behandeling duidelijk te vertellen wat hij gaat doen. De mijne wacht op momenten dat dat lukt vaak ook even netjes tot ik een ja aan haar geen voor de volgende stap. Vertel wat je nodig hebt. Dat kan echt heel erg schelen. 

EN probeer voor de behandeling niet te veel verhalen van anderen te zoeken op internet. Zoals al geschreven. Is het plaatsen of verwijderen van een spiraaltje voor iedere vrouw anders. de een doet dat met vingers in de neus...de ander denk die pijn was te doen...en de laatste vergaat van de pijn. dat is allemaal normaal!

Liefs Marloes