Onderprikkeling is moeilijker te herkennen maar kan net zo erg zijn als overprikkeling.

 

Vandaag wil ik het onderwerp Onderprikkeling bij hersenletsel belichten. Want hoewel men zich dat veel minder realiseerd, is onderprikkeling ook een probleem dat kan voorkomen bij mensen met Hersenletsel. Onderprikkeling kan zelfs voortkomen uit een periode van overprikkeling maar kan overprikkeling ook weer oproepen. Prikkelings niveaus zijn een dagelijkse en constante strijd voor iemand met Hersenletsel en hun verzorgers.

Zelf vind ik onderprikkeling een stuk moeilijker op te merken dan overprikkeling. Mijn duidelijkste symptoom ervan heb ik inmiddels gemerkt is als ik prikkelbaar en moe maar tegelijk onrustig ben. De bijna constante drang om iets te moeten doen. Geef ik niet toe aan dat gevoel dan duurt het niet lang of ik raak in begin fasen van depressie. Maar ga ik wel iets doen dan sla ik daar vaak weer te ver in door en slaat het uiteindelijk om in overprikkeling. waarbij rust en stilte nodig is om uit te komen. 

Voor al nu in de zomer loop ik zelf het meeste tegen onderprikkeling aan. Waarschijnlijk mede door dat mijn lichaam niet kan aarden in de warmte en de lange dagen fel zonlicht. Men zou het een zomer depressie kunnen noemen. In de winter lukt het me al veel beter om mijn activiteit te reguleren. Nu de zomer nog. 

Symptomen van onderprikkeling kunnen zijn: (en zijn per persoon verschillend)

Concentratieverlies: moeite om de aandacht ergens bij te houden.
Tragere denkprocessen: informatie komt moeizaam binnen en het kost meer tijd om te reageren.
Geheugenproblemen: dingen niet goed kunnen onthouden of opslaan.
Initiatiefloosheid: geen zin of puf hebben om actie te ondernemen.

Emotionele en Gedragssignalen

Vlakke emoties: het gevoel dat blijdschap of verdriet minder diep binnenkomt (in een 'roes' leven).
Apathie: uiterlijk ongeïnteresseerd of onverschillig overkomen op de omgeving.
Sombere gevoelens: neerslachtigheid of depressieve stemmingen.
Snelle verveling: een leeg gevoel en rusteloosheid van binnen. 

Lichamelijke en Sociale Tekenen

Extreme vermoeidheid: mentaal en fysiek snel uitgeput raken, zelfs bij weinig inspanning.
Overgevoeligheid voor ‘toevallige’ prikkels: heftig reageren als er onverwachts toch geluid of licht is, omdat de drempel te laag is geworden.
Sociale terugtrekking: contacten vermijden en sociaal isolement


 BRON: Hersenletsel.nl

Mijn advies: Probeer een makkelijke rustige activiteit te vinden die de hersenen genoeg nieuwe prikkels bezorgd. (denk aan het gebruik van je zintuigen! horen, zien, voelen, proeven en ruiken.) Een handwerkje met verschillende stoffen en garen b.v. geeft een goede prikkel aan je hersenen omdat je steeds iets anders voeld. Ga iets bakken of koken en eet dat met aandacht op. Luister naar vogels of insecten buiten, bedenk een spelletje met water. 

Je Brein heeft niet genoeg activiteit om goed te blijven functioneren bij onderprikkeling en je zult dus creatief moeten zijn in hoe je je brein opnieuw kan prikkelen zonder dat het om kan slaan. 

Voor nu laat ik het hierbij maar weer. want zoals ik al eerder schreef de zomer is niet mijn beste periode. maar ik had zelf ook even een actie nodig om mijn brein te stimueren. 

Heathwave's en stoer zijn.

 Het is weer zomer hier en dus weer tijd voor Heathwave's waarvan we momenteel in de tweede van het seizoen zitten. Maar Please laat dit voorlopig de laatste zijn want mijn lichaam en brein kunnen dit gewoon niet aan. Tot de 25 graden is mij warm genoeg. nu zitten we de komende dagen in iedergeval weer in 30 tot 35 graden celcius. Met deze temperaturen kan ik niet veel meer dan op de bank liggen luisteren naar het ene en het andere luisterboek afgewisseld met me terugtrekken op onze verduisterde slaapkamer met een ventilator achter het bed en een koelblok in mijn nek. 

En dan heb ik komende week nog wel zo'n leuke stoere activiteit in het vooruitzicht. Laten we hopen dat de airco in ons plaatselijke theater voldoende werkt. Ik moest nogal wikken en wegen om tot deze activiteit te komen trouwens. Het gaat hier om een georganiseerde mantelzorg middag. Waarbij verschillende mantelzorgers uit onze gemeente samenkomen om naar het toneelstuk 'gevangen in mijn brein' te kijken Ik heb deze voorstelling zelf al eens gezien en dat was indrukwekkend en een aanrader.

Daarna volgen er stellingen over mantelzorg en wordt actief gesproken over hoe de gemeente en omgeving Mantelzorgers zo goed mogelijk kan (blijven) ondersteunen. Vooral het punt actief meedoen vind ik hierbij nog dood eng maar ergens weet ik ook dat ik dat kan en dat dat eigenlijk JUIST is waar ik met Hersenwikkels Talks naar toe wil. Spreken in en met een grotere groep mensen. Dus was dit wel de uitgelezen mogelijkheid mezelf op de proef te stellen. Hopelijk zit de hitte dus de werking van dat toch al trage brein van mij niet in de weg.    

Ik werk momenteel aan de presentatie om mijn Hersenwikkels talks vorm te geven en ik maak daarin mooie vorderingen. Het doet naast een weg plaveien voor de toekomst nog veel meer voor me.

Het leert me mijn leven te overzien.

Het helpt me mijn creativiteit te herontdekken

Het leert me dat niet alles meteen perfect hoeft te zijn/gaan

Het leert me met programma's werken op mijn computer waarvan ik dacht ze nooit te gaan gebruiken.

En het laat me zien wat ik met mijn liefde voor woord en geschrift teweeg zou kunnen brengen. 

Nou als dat geen vooruitgang is?! 

Ik duik snel weer onder nu...want mijn lijf begind helaas al weer te smelten van de hitte in de kamer. Tot een hopelijk snel koeler zelf!

Persoonlijk topic! Hoe belangrijk de houding van de arts is.

NOTE! :  

Deze blogpost gaat over vrouwelijke intieme zaken. En natuurlijk mag een man dit lezen. Maar als u van u zelf weet dat dit niet u favoriete topic is kunt u deze blogpost vandaag misschien beter overslaan. ;-) . Dan zie ik u graag bij de volgende terug. 

Het zat me al weken niet lekker. Bijna letterlijk. De Mirena spiraal die ik in Oktober van 2020 iet plaatsen leek zijn werk ziet goed genoeg meer te doen. Dus na weken van hormoon horror, bloedingen, krampen, humeur schommelingen en pijn. Trok ik toch maar weer bij onze vaste huisarts aan de bel. 

3 weken geleden voerde ik met deze huisarts (vrouwelijk) en mijn begeleidster een gesprek en de uitkomst was dat de oude spiraal er toch eerder dan gepland uit moest en er een nieuwe geplaatst moest worden. Ik kreeg een nieuw recept en we maakten een nieuwe afspraak een week later voor het verwijderen en plaatsen. Door seksueel misbruik in mijn jeugd zijn dit soort behandelingen extra beladen en spannend voor mij. Mijn huisarts weet dat en zorgde dat het zo gepland werd dat ik de laatste patient van de ochtend zou zijn zodat er indien nodig meer tijd en rust kon worden genomen.

Fijn want dat had me in 2020 ook goed geholpen , icm duidelijke stap voor stap communicatie van de huisarts tijdens het plaatsen. Die keer deed het plaatsen wel wat zeer maar een stuk minder dan ik vooraf had gevreesd. Dus op de dag van afspraak voelde ik geen super spanning.

Ik haalde netjes bij de naastgelegen apotheek de spiraal op (er is een afspraak met deze apotheek, dat als tijdens consult blijkt dat plaatsen die dag niet gaat lukken de patient de spiraal de zelfde dag terug kan inleveren en dan word hij bewaard voor de volgende plaatsing poging.) Het kan namelijk gebeuren dat door het verwijderen van de oude, je baarmoeder in stress schiet en dan kan door de verkramping de nieuwe niet erin. Zonder deze afspraak tussen arts en apotheek kan je door de verzekering een rekening krijgen voor de spiraal en dat is 150 euro. 

Omdat het in 2020 zo goed ging nam ik ook niemand mee. wel zat mijn echtgenoot braaf in de auto op me te wachten. 

Wel... Ik ga liggen...de huisarts verwarmd het speculum netjes voor en begind aan haar taak. Meteen vald al op dat mijn bekken nogal gekanteld staat en dus moet ik om te helpen twee vuisten maken en die onder mijn billen/bekken stoppen om de hoek goed te krijgen. Hmmm lekker ontspannen... NOT. Dan blijkt mijn baarmoeder deze ronde zo hoog te zitten dat het even wat moeite en pijn kost om de Cervix te vinden. Uiteindelijk lukt dat toch...maar moet ze met de stabilisatie tang (die word gebruikt om de baarmoedermond tijdens het plaatsen op zijn plek te houden.) wel wat manouvreren om mijn gekantelde baarmoederhals recht te trekken en houden. voor het plaatsen/verwijderen van een spiraal moeten de mond, hals en baarmoeder recht op een lijn liggen. Dit  bezorgd me nogal veel pijn en ik voel me al snel licht in mijn hoofd en misselijk worden. Gelukkig lukt het me om niet te gaan dissocieeren en goed met de arts te communiceren. 

Ze kan op dat presize moment nog niet stoppen want er is al aan de touwtjes getrokken en dus moet hij er echt uit nu. Maar zodra hij er uit is stopt de huisarts meteen netjes. legd de bank plat en verwijderd het speculum meteen. "sorry meisje, maar het plaatsen van de nieuwe gaat zo niet lukken, denk ik." Ik ben het roerend met haar eens en slaak een beetje een zucht van opluchting.

Als ik met een glaasje water lig te bekomen. geeft de huisarts aan dat we twee opties hebben nu. "ik kan je nu meteen naar de gynaecoloog verwijzen of we plannen zelf een nieuwe afspraak en proberen het dan nog een keer." waarop ik vraag "doet de gyn het dan met verdoving?" Waarop haar andwoord een stellig Nee is. En dus besluit ik de gok te wagen (ik voel me vertrouwd met deze huisarts en dat voeld veiliger) en we maken een nieuwe afspraak voor 1,5 week later. 

Tijdens die 1,5 week start mijn lichaam meteen weer op en als de dag van de nieuwe poging aanbreekt voel ik me al rustiger. Wel besluit ik deze keer toch mijn begeleiding maar even mee te nemen voor het geval dat. En rade mijn PMT therapeute me aan om een handdoek of kussen mee te nemen deze keer om ipv mijn vuisten te kunnen gebruiken om mijn bekken te laten doen wat het moet doen. Ik kan je zeggen dat was een meesterlijk idee! Want daardoor had ik nu mijn handen vrij om mijn lichaam te helpen evt pijn beter op te vangen. 

Deze keer hadden we geluk. Mijn baarmoeder had kennelijk besloten toch maar naar beneden te zakken waardoor het plaatsen nu relaties pijnarm en snel lukte. Geen duizelingen en geen misselijkheid. 

Yeay hij zit er in! en mag en kan als het goed is blijven zitten tot ik 53 ben. Daarna plaatsen ze hier in Nederland zoiso geen spiralen meer bij vrouwen. dus dit is ook meteen de laatste gelukkig. 

Zoals de titel van deze blogpost al zegt, Wat ik opmerk is dat vooral de houding van de plaatsende (of verwijderende) arts heel helpend kan zijn. 

Zo vond ik het heel fijn dat ze niet kleinerend reageerde toen ik zo'n pijn had. (het schijnd dat nogal wat artsen de mogelijke pijn onderschatten en hun patienten nogal vermanend toespreken als ze huilen of "schreeuwen" tijdens de procedure". Terwijl dit voor iedere vrouw anders is. DAT IS NORMAAL! laat je door niemand iets anders wijsmaken. Ook haar resolute houding toen het verwijderen zo lastig bleek hielp. ze nam in dit geval de leiding door vriendelijk de mogelijke oplossingen aan te dragen en zelf te beslissen dat plaatsen nu geen zin had. je zal maar een arts treffen die eigenwijs door wil gaan omdat het dan "maar gedaan" is. Dan lijd je als patient veel meer pijn dan nodig zou hoeven zijn. zo je aan mijn verhaal ziet. 

En als je dit leest... een spiraal overweegd... maar net als ik in 2020 er gruwelijk tegen opziet. om wat voor reden dan ook. Bespreek je zorgen en angsten vooraf goed met de arts. Laat je niet dwingen tot overhaaste beslissingen maar neem je tijd er thuis rustig over na te denken. heb je een mannelijke arts en zou je het liever door een vrouw laten doen. In dit land mag je dat gewoon aangeven en dan moet men een oplossing aanbieden. Het is niet stom om dat te willen. zelfs niet als je een goede band met je mannelijke arts hebt. sommige zaken voelen gewoon veiliger bij een vrouw en dat zal een goede arts ook begrijpen. 

Heb je net als ik een intiem of seksueel trauma geef dat aan de arts aan! alleen dan kan een arts er rekening mee houden en b.v meer tijd nemen voor de behandeling of je ondersteunen door tijdens de behandeling duidelijk te vertellen wat hij gaat doen. De mijne wacht op momenten dat dat lukt vaak ook even netjes tot ik een ja aan haar geen voor de volgende stap. Vertel wat je nodig hebt. Dat kan echt heel erg schelen. 

EN probeer voor de behandeling niet te veel verhalen van anderen te zoeken op internet. Zoals al geschreven. Is het plaatsen of verwijderen van een spiraaltje voor iedere vrouw anders. de een doet dat met vingers in de neus...de ander denk die pijn was te doen...en de laatste vergaat van de pijn. dat is allemaal normaal!

Liefs Marloes

 

Plots opbotsen tegen triggers

 

Ondanks Ik al een heel eind verder ben met het leren herkennen en erkennen van dingen, situaties of sensorische triggers in mijn behandeling en herstel proces, Kom ik af en toe nog een onverwachte trigger tegen. Afgelopen week was dat een behoorlijk pittige en een die ik moet zien te omzeilen omwille van mijn fysieke gezondheid.

Ik had een controle afspraak bij mijn tandarts (een gespecialiseerde tandarts voor mensen die om wat voor reden niet behandeld kunnen worden bij een reguliere tandarts)  en we bespraken dat aan mijn gebit zichtbaar is dat ik veel met mijn gebit knijp. dwz Dat doe ik kenbaar 's nachts in mijn slaap. Knijpen en knarsen is vaak afkomstig van verhoogde stress. Dus logisch vind ik dat wel dat ik dat doe. Maar goed voor je gebit (en op mijn leefijd heb ik dat gebit nog wel een aantal jaartjes nodig) is dat gedrag niet. En besloot ik te vragen of ze me wat handvatten kon reiken om te zien of ik dat zelf verminderd krijg. En haar voorstel is 1. je gezicht, met name je kaaklijn 2 maal daags goed masseren. en 2. 2 maal daags met je duim aan de binnenkant van je wangen masseren. Met dat advies opzak ging ik na de afspraak eigenlijk heel positief naar huis. Dit kan niet al te moeilijk zijn...dacht ik.

Maar dat bleek ik al snel mis te hebben. 

Dat gezicht masseren was het probleem niet. je doet dat gewoon tijdens het insmeren met dagcreme of tijdens het douchen. Maar de trigger dook op toen ik zoals geinstrueerd door de tandarts met mijn duim langs de binnen kant van mijn wangen wilde gaan. zodra ik dat probeerde schoot ik meteen in paniek. trillen, zweten, hoge hardslag en de tranen nabij. 

Dat kwam zo onverwachts! Maar is gezien mijn trauma's wel een duidelijke trigger. En dus zal ik nu om mezelf te helpen samen met mijn therapeuten een weg moeten zien te vinden, om die reactie heen. Ik heb ze dan ook meteen geapp't over dit probleem zodat we er tijdens de volgende sessies over kunnen praten. 

Zelf kwam ik vanmiddag al even op het idee om te kijken of er misschien een hulpmiddel is wat me zou kunnen helpen. Ik denk namelijk wel dat het puur een reactie op huid is waar de trigger zit. Ik kauwde wel altijd op potloden en dat gaf geen reacties.  Dus ik denk dat een tool me zou kunnen helpen de stretches wel te doen. 

Moraal van deze korte blogpost...triggers kunnen op de vreemste momenten ineens opduiken of zichtbaar worden. Laat je daar niet door ontmoedigen. er is meestal wel een omweg te zoeken.

Liefs Marloes

Trauma Cowboys zonder diploma's. SCHOENMAKER BLIJF BIJ JE LEEST!

 

Een tijd geleden begon het... De bevestiging van wat velen van ons al wisten. In het nieuws meerdere artikelen over problemen bij Psytrec en de behandeling van getraumatiseerde patiënten. tv programma Zembla zond na grondig en gedegen onderzoek onderstaande documantaire uit. Die ik met interesse en als trauma survivor heb zitten kijken. (De afleving staat hier onder gelinkt. NOTE: DEZE BEVAT MOGELIJK TRIGGERENDE CONTENT!)

https://youtu.be/IjIwx7BTpOE?si=frFST5I48dIAtXfv Zembla afl. Trauma na je therapie, hoever mag een trauma behandeling gaan?

In deze documantaire wordt aandacht besteed aan de behandel tactieken die gebruikt worden door dit commerciele bedrijf die is gesprongen in, het door overheid en verzekeraars geslagen gat in de zorg voor mensen met complexe trauma's en navolgende problemetiek. Men claimed met een snelle een met hoog intensieve behandeling mensen met complexe trauma's te genezen. op de website wordt een hoog succes percentage genoemd en onderbouwd met wetenschappelijk onderzoek. (dat bij navraag en onderzoek door meerdere individuen uit het werkveld wordt bestempeld als zwake onderbouwingen)

Navraag bij oud patienten en werknemers laat een grote negatieve kant van de gebruikte methoden zien. In mijn ogen veroorzaakt door het uit het verband rukken van de term Exposieur therapie door Psytrec. Ja Exposieur kan een heel krachtige en werkende tactiek zijn. Dat weet ik zelf maar al te goed. Echter zit er een grens aan hoever je kunt en zou mogen gaan bij het gebruik van exposieur. In het geval van Psytrec wordt veelvuldig gebruik gemaakt van wat Exposieur in Vivo wordt genoemd. Dat betekend dat de exposieur gedaan wordt door de patient bloot te stellen aan dat waar de angst voor is. In Psytrec's visie betekend dat dus de patient in de behandelkamer blootstellen aan hun trauma's door de angst op te roepen met atributen. b.v. bij iemand die is aangevallen met een mes. loopt de therapeut rond de patient door de kamer met een mes is de naden en strijkt dat langs muren vloeren en meubels. De Patient moet dat zien te verdragen. Waardoor de angst zou afnemen. Als een patient aangeeft dat de spanning te hoog oploopt wordt aangedrongen op doorgaan waardoor de patient gehertaumatiseerd kan raken. 

Er word dus vooral niet voldoende kans en mogelijkheid gegeven om te emotie en fysieke reactie te reguleren. Wat in mijn ogen juist zo krachtig kan zijn. omdat door het trauma juist die regulering niet (meer) functioneert. 

Als ze in de documantaire belichten wie en wat er achter deze instantie staat, zien we dat het de oprichter van Pytrec was waar het probleem al begonnen is. Deze Meneer was/is namelijk vanuit zijn functie als TANDARTS zonder enige diploma's en kennis van de geestelijke gezondheid op het idee gekomen om trauma patienten met Exposieur in Vivo te behandelen. Het Expirimenteren begon in zijn praktijk als TANDARTS bij mensen met angst voor tandheelkundige behandelingen en toen hij merkte dat dit werkte (al weten we daar als kijker niets van af) sprong hij in dat al eerder genoemde gat in de zorg voor mensen met trauma. 

Hoe is dit mogelijk! Waarom is er op zo'n moment niemand van verzekeraars/overheid die opstaat en zegt STOP! Meneer u heeft helemaal geen diploma voor dit werk en mag daarom u praktijk NIET starten. GELD is mijn antwoord. Door af te gaan op halve of valse statements van dit soort cowboys, worden Zorg verzekeraars in ons huidige zorg stelsel verleid tot het accepteren van dit soort expirimentele behandelaars. Waarom zou je jaren aan therapie bekostigen als deze meneer je verteld dat HIJ mensen binnen een aantal dagen/weken van hun problemen kan afhelpen? Juist die stimulatie ligt 100% verkeerd. Overheden....en Verzekeraars....Geen trauma is hetzelfde...Geen Behandeling werkt hetzelfde voor 100% van de patienten. We zullen breder moeten gaan kijken dan onze neuzen met geldzucht rijken. 

Een aantal maanden later nu... Zie ik de hier onder gelinkte aflevering van tv programma BOOS op mijn YT pagina voorbij komen. OOK VOOR DEZE AFLEVERING GELD DAT ER TRIGGERENDE ZAKEN KUNNEN VOORKOMEN IN DEZE AFLEVERING.

https://youtu.be/11CouQ5Xygo?si=10lnvOVjdqB4xqqp  Boos Afl. S13E1 

Wederom kijk in met interesse en als trauma survivor naar deze aflevering. Die gaat over de misstanden bij jeugd ggz zorg instelling Yes we can clinics.

In dit geval is het een commercieel bedrijf met wistoogmerk dat is opgericht door een meneer die NIET officieel gediplomeerd is voor het behandelen van patienten met trauma en verslavingen. Hij is slechts zelfbenoemd Ervaringsdeskundige na zijn eigen verslavingsachtergrond.  Ik ben zeker niet negatief over het gebruik van ervaringsdeskundigheid in de zorg. Echter Kan en Mag een ervaringsdeskundige NOOIT op de stoel van een gediplomeerde psycholoog/psychiater gaan of komen te zitten. 

NOTE: Ook ik zelf noem mezelf ervaringsdeskundige ECHTER maak ik dat mensen met wie ik contact heb altijd heel duidelijk en stuur mensen met vragen met klem door naar Huisarts of behandelaar(s). Want ik ken mijn persoonlijke grenzen. 

De hele structuur van dit bedrijf, voor zover ik dat uit de aflevering van BOOS kan halen is gebaseerd op mensen met zelfbenoemde titels en taken. Mensen met Diploma's worden zover ik begrijp de mond gesnoerd. 

Wederom... HOE KAN HET DAT EEN NIET GEDIPLOMEERD PERSOON, TOCH EEN BEDRIJF IN DE ZORG KAN STARTEN? Hoe kan het dat ook hier niemand met macht opstaat en zegt TOT HIER EN NIET VERDER? 

En Wederom is het antwoord helaas ... GELD! met al eerder bovengenoemde reden. 

Ik heb er geen woorden voor. Het maakte me intens verdrietig dat dit in ons land mogelijk is en dat er nog door verzekeraars, nog door de hoge heren en dames in Den Haag iets aan gedaan wordt. 

Trauma heeft niemand voor de lol en dus verdienen al die mensen juist een diep applaus voor het overleven. 

Liefs Marloes